Kendine güven, çocuğa verilen öğütlerle değil; çocuğun kendini nasıl deneyimlediğiyle gelişir. Sürekli övülen ama dinlenmeyen, korunan ama hiç denemesine izin verilmeyen, başarısıyla sevilen çocuklar; zamanla dış onaya bağımlı hâle gelebilir. Gerçek özgüven; mükemmel olmaktan değil, hata yapabilmeye rağmen kabul görmekten doğar.
“Kendine Güvenen Çocuklar Yetiştirmek” eğitimi;
özgüveni bir hedef değil,
güvenli bir ilişki ortamının sonucu olarak ele alır.
Bu eğitim; çocuklarda özgüvenin nasıl geliştiğini, hangi ebeveyn tutumlarının özgüveni desteklediğini ve hangi yaklaşımların farkında olmadan zedeleyebildiğini ele alır.
Katılımcılar, çocuğun kendine güvenmesini sağlamak için “fazla” değil, yeterli ve tutarlı olmanın önemini fark eder.
Amaç kusursuz çocuk yetiştirmek değil,
kendisiyle barışık çocuklar yetiştirebilmektir.
