Travma insanı sarsar. Güven duygusunu, anlam algısını ve geleceğe bakışı derinden etkileyebilir. Ancak bazı insanlar, yaşadıkları ağır deneyimlere rağmen – hatta bazen onlar sayesinde – hayata farklı bir yerden bakmaya başlayabilir. Bu durum travmanın “iyi” olduğu anlamına gelmez. Travma sonrası büyüme; acının kendisinden değil, acıyla kurulan yeni ilişkiden doğar.
“Ruhsal Dayanıklılık ve Travma Sonrası Büyüme” eğitimi;
iyileşmeyi bir zorunluluk ya da hız yarışı olarak değil,
kişiye özgü bir süreç olarak ele alır.
Bu eğitim; ruhsal dayanıklılığın (rezilyansın) ne olduğunu, travma sonrası büyüme kavramının nasıl ortaya çıktığını ve her travmatik deneyimin neden aynı sonucu doğurmadığını ele alır.
Katılımcılar, “Neden ben hâlâ zorlanıyorum?” sorusuna kendini suçlamadan bakmayı öğrenir.
Amaç güçlü olmak zorunda hissetmek değil,
kendine uygun bir iyileşme yolu bulabilmektir.
